نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده

دانشیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران.

چکیده

ایجاب به دو دستۀ ساده و ملزم تقسیم می‌شود. در ایجاب ملزم، موجب نمی‌تواند از ایجاب رجوع کند، زیرا ایجاب مذکور به دلالت التزامی مستلزم سلب و اسقاط حق رجوع از موجب است. در اثر رجوع از ایجاب، در مدت اعتبار با اعلام قبولی از سوی مخاطب، عقد منعقد می‌شود، ولی چنانچه موضوع ایجاب عین معین باشد و موجب قبل از اعلام قبولی توسط مخاطب، آن را به شخص ثالثی انتقال دهد، سؤال قابل طرح در این خصوص، وضعیت فقهی‑حقوقی معاملۀ معارض انجام‌شده است. برخی با تشبیه موضوع به معاملات راهن نسبت به عین مرهونه بدون اذن مرتهن، معاملات معارض با ایجاب را غیرنافذ اعلام نموده‌اند. برخی دیگر صرفاً به حق اعلام بطلان معاملۀ معارض مذکور توسط مخاطب اشاره کرده‌اند. فقهای امامیه در خصوص ایجاب ملزم اظهار نظر نکرده‌اند، ولی با توجه به ماهیت شرط ضمنی مندرج در ایجاب ملزم که از مصادیق شرط نتیجۀ منفی است، فقهای امامیه معاملات معارض با شرط نتیجۀ منفی را عدم نفوذ می‌دانند. نتیجۀ حاصل از تحقیق این است که معاملات معارض با ایجاب ملزم، چون به‌طور ضمنی متضمن سلب حق رجوع از موجب بوده، حق عینی ابتدایی برای مخاطب ایجاد می‌کند، لذا معاملۀ مذکور به علت وجود مانع در وضعیت مَرعی قرار دارد. در صورت اعمال حق توسط مخاطب در مدت اعتبار ایجاب، معاملۀ معارض به علت مانع موجود در  آن‌که  سبب تزلزل در بقای آن می‌شود، از همان تاریخ منفسخ می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Conflicting Transactions with a Binding Offer in Imami Jurisprudence and Iranian Law

نویسنده [English]

  • Javad Niknejad

Associate Professor, Department of Privte Law, Faculty of Humanities, Islamic Azad University, West Tehran Branch, Tehran, Iran.

چکیده [English]

Offers are divided into two categories: simple and binding. In a binding offer, the offeror cannot withdraw from the offer, because said offer, by implication entails the deprivation and waiver of the offeror's right of withdrawal. If the offeror withdraws from the offer during its validity period, the contract is concluded upon the offeree's declaration of acceptance. However, if the subject matter of the offer is a specific corporeal asset and the offeror transfers it to a third party before the offeree declares acceptance, the question that arises in this regard concerns the jurisprudential-legal status of the conflicting transaction thus carried out. Some, by analogizing this matter to a mortgagor's transactions concerning the mortgaged property without the mortgagee's permission, have declared conflicting transactions with the offer as non-binding. Others have merely referred to the offeree's right to seek the annulment (ebtāl) of the aforementioned conflicting transaction. Imami jurists have not expressed an opinion specifically regarding the binding offer. However, given the nature of the implied condition contained in the binding offer, which is an instance of a negative-result condition, Imami jurists consider transactions conflicting with such a negative-result condition as ineffective. The conclusion derived from this research is that since conflicting transactions with a binding offer implicitly entail the deprivation of the offeror's right of withdrawal, they create an initial proprietary right for the offeree. Therefore, said transaction is placed in a suspended/pending state due to the existence of an impediment. If the offeree exercises their right during the validity period of the offer, the conflicting transaction, due to the impediment existing in it that causes instability in its continuance, is rescinded from the very date of its conclusion.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Binding Offer
  • Proprietary Right
  • Suspended Ineffectiveness
  • Rescission
  • Suspended Status (Pending)
  1. آملی، محمدتقی. (۱۴۱۳ق). مکاسب و بیع. قم: مؤسسۀ انتشارات اسلامی.
  2. اسماعیلی، محسن؛ توکلی‌کیا، امید. (۱۳۹۱ش). شرط ارتکازی در فقه امامیه و حقوق ایران. حقوق اسلامی، ۹(۳۲)، ص۷‑۳۵.
  3. انصاری، مرتضی. (بی‌تا). مکاسب. قم: تراث الشیخ الأعظم.
  4. ایروانی نجفی، علی. (۱۳۸۴ش). حاشیة المکاسب. تهران: کیا.
  5. تستری، اسدالله. (بی‌تا). مقابس الأنوار و نفائس الأسرار. قم: مؤسسۀ آل‌البیت(ع).
  6. تولیت، عباس. (۱۳۸۷ش). تصرف منافی شرط. دیدگاه‌های حقوق قضایی، (۴۴ و ۴۵)، ص۵۳‑۶۶.
  7. جعفری فشارکی، محمد؛ ریاحی، محمد. (۱۳۹۶ش). آثار ایجاب ملزم. مجلۀ حقوقی دادگستری، ۸۱(۹۸)، ص۱۰۳‑۱۲۳. https://doi.org/10.22106/jlj.2017.26776
  8. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (۱۳۷۸ش). حقوق تعهدات. تهران: گنج دانش.
  9. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (۱۳۸۷ش). تأثیر اراده در حقوق مدنی. تهران: گنج دانش.
  10. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (۱۳۸۷ش). مجموعۀ محشی قانون مدنی. تهران: گنج دانش.
  11. حسینی عاملی، محمدجواد. (بی‌تا). مفتاح الکرامة فی شرح قواعد العلامة. قم: مؤسسۀ نشر اسلامی.
  12. حلی، فخرالمحققین. (۱۳۸۷ش). إیضاح الفوائد. قم: مطبعۀ علمیة.
  13. خراسانی، محمدکاظم. (۱۴۰۶ق). حاشیۀ المکاسب. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
  14. دارایی، محمدهادی. (۱۳۹۳ش). ایجاب منبع یک‌جانبۀ التزام. مجلۀ دیدگاه‌های حقوق قضایی، ۱۹(۶۸)، ص۱۰۹‑۱۵۰.
  15. رباطی، مهسا؛ محسنی، سعید؛ قبولی درافشان، سید محمد مهدی. (۱۳۹۹ش). واکاوی مفهوم استنادناپذیری و تمایز آن از مفاهیم مشابه. مطالعات حقوق خصوصی، ۵۰(۱)، ص۵۷‑۷۵. https://doi.org/10.22059/JLQ.2020.279343.1007198
  16. سکوتی نسیمی، رضا. (۱۳۹۶ش). شرط نتیجه و وضعیت فقهی‑حقوقی معاملات معارض با آن. مطالعات فقه و حقوق اسلامی، ۹(۱۶)، ص۲۱۹‑۲۴۶. https://doi.org/10.22075/FEQH.2017.2415
  17. شمس، عبدالله. (۱۳۸۰ش). آیین دادرسی مدنی. تهران: میزان.
  18. شهیدی تبریزی، میرزا فتاح. (بی‌تا). هدایة الطالب إلی أسرار المکاسب. قم: دارالکتاب.
  19. شهیدی، مهدی. (۱۳۷۷ش). تشکیل قراردادها و تعهدات. تهران: حقوقدان.
  20. شهیدی، مهدی. (۱۳۸۶ش). شروط ضمن عقد. تهران: مجد.
  21. شهیدی، مهدی. (۱۳۹۱ش). حقوق مدنی ۳: تعهدات. تهران: مجد.
  22. صفری، اسفندیار. (۱۴۰۳ش). بررسی انتقادی کیفیت استفاده از متون فقهی در حوزه «حقوق تعهدات» با تأکید بر ضمانت اجرای تخلف از: «تعهد به فروش عین معین» و «ایجاب ملزم» با انجام «معاملۀ معارض». مجلۀ آموزه‌های حقوق خصوصی کشورهای اسلامی، ۱(۳)، ص۱‑۲۵. https://doi.org/10.22091/dplic.2025.11815.1037
  23. طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم. (۱۳۷۰ش). حاشیۀ المکاسب. قم: اسماعیلیان.
  24. طباطبایی، سید علی. (۱۴۱۲ق). ریاض المسائل. قم: مؤسسۀ نشر اسلامی.
  25. علیزاده، عبدالرضا؛ حسینی وردنجانی، سید محمدتقی. (۱۴۰۲ش). اسقاط آثار اعمال حقوقی در قالب شرط نتیجۀ منفی در فقه امامیه و حقوق ایران. پژوهش‌های فقهی، ۱۹(۲)، ص۱۱۷‑۱۳۳. https://doi.org/10.22059/jorr.2023.350262.1009217
  26. قمی، میرزا ابوالقاسم. (بی‌تا). جامع الشتات. بی‌جا: بی‌نا.
  27. کاتوزیان، ناصر. (۱۳۷۶ش). قواعد عمومی قراردادها. تهران: شرکت سهامی انتشار.
  28. کاتوزیان، ناصر. (۱۳۷۸ش). حقوق مدنی: معاملات معوض (عقود تملیکی). تهران: شرکت سهامی انتشار.
  29. کاتوزیان، ناصر. (۱۳۸۴ش). حقوق مدنی: اموال و مالکیت. تهران: میزان.
  30. کاویار، حسین. (۱۴۰۳ش). شرط نتیجۀ منفی. مطالعات فقه و حقوق اسلامی، ۱۶(۳۷)، ص۱۰۵‑۱۴۰. https://doi.org/10.22075/FEQH.2023.30504.3589
  31. کرکی، نورالدین علی بن حسین بن عبدالعالی. (۱۴۱۴ق). جامع المقاصد فی شرح القواعد. قم: مؤسسۀ آل‌البیت(ع).
  32. کریمی، عباس. (۱۳۹۱ش). تلاشی برای ساماندهی نظریۀ عدم نفوذ مراعی. دیدگاه‌های حقوق قضایی، ۱۷(۵۸)، ص۱۵۷‑۱۸۸.
  33. کریمی، عباس؛ ابراهیمی، داود. (۱۴۰۱ش). اعمال وضعیت حقوقی مراعی بر معاملۀ نسبت به مال مرهون. دیدگاه‌های حقوق قضایی، ۲۷(۹۷)، ص۲۱۳‑۲۳۱.
  34. کریمی، عباس؛ شعبانی کندسری، هادی. (۱۳۹۶ش). وضعیت حقوقی مراعی به‌منزلۀ وضعیتی در عرض صحت، بطلان و عدم نفوذ. مطالعات حقوق خصوصی، ۴۷(۴)، ص۶۸۳‑۷۰۲. https://doi.org/10.22059/JLQ.2017.202021.1006717
  35. محقق داماد، سید مصطفی. (۱۳۸۸ش). نظریۀ عمومی شروط و التزامات در حقوق اسلامی. تهران: مرکز نشر اسلامی.
  36. محقق داماد، سید مصطفی؛ دارایی، محمدهادی. (۱۳۹۱ش). مطالعۀ تطبیقی اسباب زوال ایجاب. مجلۀ تحقیقات حقوقی (ویژه‌نامۀ ش ۱۰)، ص۵۰‑۷۰.
  37. محقق داماد، سید مصطفی؛ قبولی درافشان، سید محمدمهدی؛ ساعت‌چی، علی. (۱۳۹۴ش). تحلیل وضعیت حقوقی معاملات مشتری نسبت به مورد شفعه. آموزه‌های فقه مدنی، ۷(۱۱)، ص۳‑۲۲.
  38. محمدی میرعزیزی، پیام؛ صالحی مازندرانی، محمد. (۱۳۹۹ش). نسبت میان عقد استنادناپذیر و عقد غیرنافذ مراعی. مطالعات حقوقی، ۱۲(۴)، ص۲۰۵‑۲۳۴. https://doi.org/10.22099/JLS.2020.37588.3951
  39. میرزانژاد جویباری، اکبر. (۱۳۸۸ش). حقوق مدنی تطبیقی. تهران: سمت.
  40. میرزانژاد جویباری، اکبر. (۱۳۹۰ش). وضعیت حقوقی قرارداد فروش مال مرهونه: بطلان، عدم نفوذ یا عدم قابلیت استناد. ۴۱(۲)، ص۲۸۱‑۲۹۹.
  41. نائینی، محمدحسین. (۱۳۷۶ش). فوائد الأصول. قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
  42. نائینی، محمدحسین. (بی‌تا). منیة الطالب فی حاشیة المکاسب. قم: المکتبة المحمدیة.
  43. نجفی، محمدحسن. (۱۳۶۲ش). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  44. نیک‌نژاد، جواد. (۱۴۰۱ش). وضعیت فقهی‑حقوقی معاملۀ معارض با شرط فاسخ. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، ۱۳(۲۷)، ص۲۳۷‑۲۶۴. https://doi.org/10.22034/LAW.2021.39210.2575
  45. نیک‌نژاد، جواد. (۱۴۰۴ش). صورت‌بندی آثار عقد مراعی در فقه امامیه و حقوق ایران. پژوهشنامۀ حقوق اسلامی، ۲۶(۳)، ص۸۶۱‑۸۹۶. https://doi.org/10.30497/LAW.2025.247521.3682