رویکردشناسی تقنینی نظام حقوق خانواده ایران پس از انقلاب اسلامی

نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده

استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران.

چکیده

نظام یکپارچۀ صحیحِ خانواده در هر نظام حقوقی، لازمۀ بدون افتراق یک جامعۀ به‌هنجار است. بدون‌تردید نظام تقنینی به‌عنوان یکی از قوای سه‌گانه اهمیتی بنیادین در تحقق این امر دارد. نگاهِ نظام تقنینی به حوزۀ خانواده در سالیان اخیر، متخذ از سه رویکرد عمده بوده است. رویکرد اول اخذ یا استناد به یک فتوا بدون توجه به کلان‌نگری و ارتباط آن فتوا با سایر اجزای حقوق خانواده بوده است که از قضا در برخی مواقع اصابت به واقع نموده است. رویکرد دوم سکوت در قبال مسئلۀ مطروحه و مسکوتٌ‌عنه نهادن آن حتی با روش فقه فردی بوده است. سکوت مقنن در این قبیل موارد به دو دسته قابل تقسیم است: گاه در خصوص موضوع، فتوا یا فتاوای روشنی وجود داشته است و گاه اثری از آن در میان فتاوا یافت نمی‌شود. رویکرد سوم مواجهۀ فعال با مسئله و عبور از مقطعی‌نگری و وضع قوانین بنیادی و توصیه‌شده از طرف شارع است که صرف‌نظر از برخی اشکالات جزئی، رویکرد اخیر در صورت مداومت و رفع برخی اشکالات، مناسب‌ترین رفتار تقنینی می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A Typology of Legislative Approaches in Iranian Family Law System after the Islamic Revolution

نویسنده [English]

  • Saeid Mahjoub
Assistant Professor, Department of Private Law, Faculty of Law, University of Qom, Qom, Iran.
چکیده [English]

A correct and integrated family system within any legal framework is an essential and indispensable requirement for a normative society. Undoubtedly, the legislative system, as one of the three branches of government, plays a fundamental role in realizing this. The legislative system's perspective on the domain of the family in recent years has been derived from three predominant approaches. The first approach entails the adoption or citation of a specific jurisprudential ruling (fatwā) without due regard to a macro-level perspective or to the interrelationship between that fatwā and other components of family law; paradoxically, this approach has, in certain instances, led to substantively correct outcomes. The second approach involves silence regarding the issue at hand, leaving it unaddressed even through the method of individual jurisprudence. The legislator's silence in such matters can be divided into two categories: instances where clear juristic rulings exist on the subject, and instances where no such rulings are found among the corpus of legal opinions. The third approach is to actively confront the problem and go through a cross-section of perspective and establish fundamental and recommended laws by the Shariah, which regardless of some minor problems, the latter approach is the most appropriate legislative behavior if it persists and fixes some problems. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Legislative Approach
  • Macro-Level Perspective
  • Inflation of Laws
  • Legislative Silence
  1. قرآن کریم

    1. اسماعیلی، محسن؛ طحان‌نظیف، هادی. (1387ش). تحلیل ماهیت نهاد سیاست‌های کلی نظام در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران. پژوهشنامه حقوق اسلامی، 9(2)، ص93-127. https://doi.org/10.30497/law.2012.1264
    2. امامی، حسن. (بی‌تا). حقوق مدنی. تهران: اسلامیه.
    3. ایزدی‌فرد، علی‌اکبر؛ محسنی دهکلانی، محمد؛ ادبی فیروزجایی، رزاق. (1392ش). وضعیت حقوقی شرط عدم نفقه در نکاح دائم. آموزه‌های فقه مدنی، 5(8)، ص3-26.
    4. آقایی طوق، مسلم. (1398ش). تدوین شکلی؛ حلقۀ مفقودۀ نظام تدوین و تنقیح قوانین و مقررات کشور. حقوقی دادگستری، 83(106)، ص1-19. https://doi.org/10.22106/jlj.2019.87868.2185
    5. بهره‌مند، حمید؛ عامری ثانی، امیرکیا؛ فرهمند، آذر؛ حاجی‌زاده، امیرحسین. (1402ش). سیاست‌گذاری حقوقی و پیشگیری از تشتت آرا: کاهش دامنه تفسیرپذیری قوانین از طریق یادداشت توضیحی و آزمایشگاه قضایی. مجله حقوقی دادگستری، 87(124)، ص71-107. https://doi.org/10.22106/jlj.2023.1987699.5155
    6. پژوهشکده استخراج و مطالعات رویه قضایی. (1393ش). مجموعه آرای قضایی دادگاه‌های تجدید نظر استان تهران (حقوقی سال 1391)، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضائیه.
    7. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1387ش). مجموعه محشی قانون مدنی. تهران: گنج دانش.
    8. خمینی، سید روح‌الله. (1392ش). استفتاءات (امام). تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
    9. خمینی، سید روح‌الله. (1422ق). استفتاءات. قم: دفتر اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
    10. سمیعی، محمد. (1393ش). خانواده در بحران. تهران: اطلاعات.
    11. الشریف، محمدمهدی. (1392ش). منطق حقوق: پژوهشی در منطق حاکم بر تفسیر و استدلال حقوقی. تهران: شرکت سهامی انتشار.
    12. گلپایگانی، محمدرضا. (بی‌تا). مجمع المسائل. قم: دار القرآن الکریم.
    13. محجوب، سعید. (1398ش). راهکارهای حقوقی کاهش اختلافات ماهوی آرای قضایی در دعاوی خانواده. پایان‌نامه دکتری، حقوق خصوصی. دانشکده علوم اداری و اقتصاد. دانشگاه اصفهان.
    14. معاونت آموزش قوه قضائیه. (1386ش). مجموعه نشست‌های قضایی - مسائل قانون مدنی. قم: نشر قضا.
    15. معاونت آموزش قوه قضائیه. (1387ش). مجموعه نشست‌های قضایی مسائل قانون مدنی. تهران: جاودانه.
    16. مقدمه «طرح اصلاح قانون تعیین تکلیف تابعیت فرزندان حاصل از ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی»، دوره یازدهم، سال سوم، شماره ثبت 915، 2/7/1398 ش.
    17. مکای، ایجان؛ برجیان، علی. (1397ش). تورم حقوق. فصلنامه تحقیقات حقوقی، 21(81)، 35-64. https://doi.org/10.22034/jlr.2018.113138
    18. موسی‌زاده، ابراهیم. (1387ش). تأملی در مفهوم، ماهیت و جایگاه حقوقی سیاست‌های کلی نظام. فقه و حقوق، 5(17)، ص151-178.
    19. Dunn, William. (1981). Public Policy Analysis: An Introduction. Prentice Hall.