سید مصطفی محقق داماد؛ سید مجتبی مدنی بجستانی
چکیده
در بانکداری متعارف در قالب عقد قرض، قراردادی بین بانک و مشتری منعقد میشود و بهره مشخصی بر اساس توافق قراردادی پرداخت میگردد. با توجه به ممنوعیت شرعی دریافت سود در عقد قرض، نحوه استفاده از عقود مشارکتی ...
بیشتر
در بانکداری متعارف در قالب عقد قرض، قراردادی بین بانک و مشتری منعقد میشود و بهره مشخصی بر اساس توافق قراردادی پرداخت میگردد. با توجه به ممنوعیت شرعی دریافت سود در عقد قرض، نحوه استفاده از عقود مشارکتی و غیر مشارکتی در عملیات بانکی بدون ربا برای دریافت سود، مورد مطالعه بسیاری از صاحبنظران قرار گرفته و قانون عملیات بانکی بدون ربا بر این اساس تنظیم، مصوب و اجرا شده است. ولی استفاده از این عقود، موجب پیچیدگی، پرهزینه کردن و صوری شدن عقود و سوق دادن آن به بنگاهداری شده است. هدف این مقاله، ارائه راه حل جهت رفع این مشکل با استفاده از نظرات فعلی راجع به نظریه ضمان پول است. علاوه بر جبران کاهش ارزش پول، منافعِ از دسترفته و جریمه تأخیر تأدیه نیز در پرتو این نظریه و با توجه به ماهیت پول در اقتصاد نوین در قالب توافقات قراردادی و شرط ضمن عقد بررسی شده است. استفاده از توافقات قراردادی با توجه به نظرات ارائهشده راجع به نظریه ضمان پول در قراردادهای بانکی میتواند در رفع این مشکل راهگشا باشد.
