ابراهیم عبدیپور؛ بشری کریمی
دوره 11، شماره 20 ، اسفند 1398، ، صفحه 179-211
چکیده
گروه شرکتهای هلدینگ و تابعه، یکی از فعالان جامعه اقتصادی امروز بوده که علیرغم نداشتن مقررات ویژهای در نظام حقوقی ایران، چندی است در نظام اقتصادی ایران به فعالیت میپردازند. از این رو برای استنباط ...
بیشتر
گروه شرکتهای هلدینگ و تابعه، یکی از فعالان جامعه اقتصادی امروز بوده که علیرغم نداشتن مقررات ویژهای در نظام حقوقی ایران، چندی است در نظام اقتصادی ایران به فعالیت میپردازند. از این رو برای استنباط احکام و قوانین حاکم بر روابط آنها، ناگزیر از مراجعه به قواعد و قوانین عمومی موجود هستیم. یکی از مسائلی که در رابطه با گروه شرکتی مزبور مبتلابه است، مسئولیت و یا عدم مسئولیت شرکت هلدینگ در برابر طلبکاران شرکتهای تابعه با توجه به سهامدار و مدیر بودن شرکت هلدینگ در شرکتهای تابعه و شخصیت حقوقی مستقل هر یک از آنان است. پس از اختلافنظراتی راجع به وحدت و یا تعدد شخصیت حقوقی مابین این گروه شرکتی و در نتیجه مسئولیت و یا عدم مسئولیت مطلق شرکت هلدینگ، حقوق غرب نظر بینابین سومی را مبنی بر استقلال نسبی شرکت هلدینگ در برابر اعمال شرکتهای تابعه برگزید که مطابق با آن برای تحقق عدالت، با توسل به دکترین خرق حجاب شخصیت حقوقی شرکت، تقلب نسبت به قانون، منع سوءاستفاده از حق و...، در مواردی اصل استقلال شخصیت حقوقی شرکت از شرکا نادیده گرفته میشود و در صورت وجود شرایطی، شرکت هلدینگ مسئول جبران خسارات وارده از سوی شرکت تابعه میباشد. این در حالی است که با وجود قواعد فقهی همچون لاضرر، غرور، «من له الغنم فعلیه الغرم»، تسبیب و... در نظام حقوقی اسلام و همچنین مواد قانونی مرتبط با آنها در نظام حقوقی ایران، ضمن اعمال نظریه استقلال شخصیت حقوقی شرکتها در رابطه با موضوع، با توسل به قواعد فقهی و خصوصاً قاعده تسبیب و مواد قانونی مرتبط با آن، معرفی قاعده تسبیب و شناسایی شرایط ایجاد مسئولیت ناشی از آن به عنوان معیار کلی در احراز و مبنای مسئولیت شرکت هلدینگ در برابر اعمال شرکتهای تابعه، موجه به نظر میآید.
