ضمانت اجرای تخلف عامل از شرط زرع معین در مزارعه (نقدی بر ماده 537 قانون مدنی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی مشهد.

10.30513/cjd.2020.1076

چکیده

دون تردید، تعیین نوع کشت و زراعت، از شروط صحت عقد مزارعه نبوده و در فرض اطلاق لفظی و مقامی، عامل می تواند هر محصولی را که اراده کند در زمین بکارد. ولی اگر نوع زراعت مشخص شده باشد، عامل حق ندارد، غیر آن را کشت نماید. حال اگر عامل تخلف کرده و زرع دیگری را کشت نماید، این سوال مطرح می شود که این تخلف، چه تاثیری بر عقد مزارعه خواهد گذاشت؟ فقها در پاسخ به این سوال، اختلاف نظر شدید داشته و شمار دیدگاه های ایشان از ده نظریه تجاوز می کند. در نوشتار حاضر که از روش تحلیلی ـ توصیفی کمک گرفته است، این نتیجه به دست آمده است که صورت تخلف عامل، چنانچه امکام الزام وی به کشت مورد توافق نبوده باشد، مالک زمین حق فسخ داشته و از این رو، حکم ماده 537 قانون مدنی که همانا بطلان مزارعه است صحیح نبوده و می بایست اصلاح شود.
کلید واژه: مزارعه، عامل، شرط زرع معین، تخلف از شرط، تخلف از تعهد

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

ش

چکیده [English]

ش

کلیدواژه‌ها [English]

  • ش