<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه علوم اسلامی رضوی</PublisherName>
				<JournalTitle>آموزه‌های فقه مدنی</JournalTitle>
				<Issn>2251-936X</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2008</Year>
					<Month>07</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Dynamic Jurisprudence</ArticleTitle>
<VernacularTitle>فقه پویا</VernacularTitle>
			<FirstPage>3</FirstPage>
			<LastPage>12</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">906</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محسن</FirstName>
					<LastName>جهانگیری</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2020</Year>
					<Month>08</Month>
					<Day>03</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract>Dynamic Jurisprudence</Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA"> تبارک الذی نزّل الفرقان علی عبده لیکون للعالمین نذیراً (فرقان/ 1).&lt;br /&gt;              و ما أرسلناک إڤ کافّة للناس بشیراً و نذیراً (سبأ/ 28).&lt;br /&gt;از چالشهای مهم و جدّی عرصة علمی ـ فرهنگی عصر حاضر در کشورهایی که از یک سو دارای پیشینة فرهنگی تمدنی سترگ و قابل افتخارند و از دیگر سو در فرایند برقراری ارتباط با فرهنگ و تمدن مغرب‌زمین  قرار دارند ـ مسئلة ایجاد تلائم و تفاهمی منطقی و حساب‌شده میان این دو واقعیت است؛ همان بحثِ تقریباً کهنه‌ای است که از آن به تقابل سنّت و مدرنیسم یاد می‌شود. گرچه این موضوع در ظاهر، تازه و مولود یکی دو سدة اخیر می‌نماید، دارای روح و جوهره‌ای است که ریشه در بطن فرهنگ ما و اصولاً همة ممالک دارای سنّتهای پرپیشینه دارد. به دیگر سخن، درست است که بحث سنّت و تجدد فراوردة دو سدة اخیر است، امّا ویژگیهایی دارد که باعث می‌شود دیرینة آن به روزگاران گذشته برگردد. راز مسئله این است که هر آیین و سنّتی بلافاصله پس از تولّد و شکل‌گیری ـ به ویژه اگر دارای متون و نصوص خاصّ و معینی باشدـ به سرعت به سوی نهادینه شدن، ثبات، تفاسیر ظاهری و به تعبیر امروزی آن، فرمالیزم (Formalism) گام برمی‌دارد و البتّه این روش و نگرش از منظر جامعه‌شناختی و روان‌شناختی در جهت حفظ و بقای آن آیین، کاملاً قابل فهم و دفاع است. طبیعتاً این رویکرد در میان پیروان آن، هوادارانی پیدا خواهد کرد که در طول تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی به نامهای گوناگونی خوانده شده‌اند، مانند سنّت‌گراها، ظاهریها، محافظه‌کاران، اصول‌گرایان، سلفیه، اخباریه و... .</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://cjd.razavi.ac.ir/article_906_fa5860aa35623c46986e72b9c14481f6.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
