دانشگاه علوم اسلامی رضوی آموزه‌های فقه مدنی 2251-936X 13 24 2021 09 23 The Examination of the Capacity of the Authorization in Establishing Right for the Authorized Person بررسی قابلیت اذن در ایجاد حق برای ماذون 215 238 1205 10.30513/cjd.2021.23.1001 FA محمد صالحی مازندرانی دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه قم علی جوادیه دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه قم Journal Article 2019 10 03 The authorization which basically causes permissibility (Arabic: اباحه) for the authorized person has an unstable nature which with the revocation of the authorizer (in the condition of the absence of inability to revoke) and in any case with one of parties’ death or hajr (Arabic: حجر meaning: the interdiction upon the incompetent person) it is ended (terminated). Whereas it is necessary in some cases that the authorization coincides with the feature of continuance and it is not simply destroyed (ruined) which causes the loss of the authorized. With examining in the Articles of the civil code of Iran and the opinions of the law and fiqh scholars this importance is revealed that the authorization is able to establish right for the authorized. The important features of this authorization are: inability of the authorizer to terminate it, the continuation of the allowed authorization even in the situation of the parties’ death or hajr (Arabic: حجر meaning: the interdiction upon the incompetent person), the capability of forceable or voluntary transfer of the established right, … The recognition of such foundationary (ta’sisi) requires the authorization at least in cases which create right is supposed a legal act if not the legal presumption of the authorization will not go along with (will not be congruent with) the acceptance of acquiring right. <em>اذن که اصولاً سبب حصول اباحه برای مأذون می‌شود، دارای ماهیت متزلزلی است که با رجوع آذن (در فرض فقدان شرط عدم رجوع)، و در هر صورت با فوت یا حجر احد طرفین (آذن/مأذون) از بین می‌رود؛ حال آنکه در برخی از موارد لازم است که اذن، ملازم با وصف بقاء باشد و به سادگی مرتفع نشود تا زوال آن موجب تضرر مأذون نشود. با تتبع در مواد قانون مدنی و آراء علمای حقوق و فقه این مهم نمایان گشت که اذن این قابلیت را داراست که بتواند برای مأذون، حق نیز ایجاد نماید. از ویژگی‌های مهم چنین اذنی می‌توان به مواردی همچون: عدم توانایی آذن در بر هم زدن آن، عدم زوال اذن اعطایی به واسطۀ فوت و حجر طرفین، قابلیت انتقال قهری و اختیاریِ حق ایجادشده و... اشاره کرد. شناسایی چنین تأسیسی مستلزم آن خواهد بود که اذن، حداقل در مواردی که ایجاد حق می‌نماید، عمل حقوقی فرض شود؛ والّا واقعه حقوقی‌انگاری اذن با پذیرش موجد حق بودن آن، غیر قابل جمع خواهد بود.</em> https://cjd.razavi.ac.ir/article_1205_f81089a5c4790f4ee41d31f0bdc7cf4e.pdf