سیدجعفر علوی؛ غلامحیدر رضوانی
چکیده
شاهد یا خود مستقیم گواه واقعه بوده و بر آن شهادت میدهد و یا به واسطه شاهدِ واقعه از آن رخداد اطلاع یافته و بر شهادت او گواهی میدهد. کسی که خودش گواه واقعه بوده است و بر آن شهادت میدهد، شهادتش شهادت ...
بیشتر
شاهد یا خود مستقیم گواه واقعه بوده و بر آن شهادت میدهد و یا به واسطه شاهدِ واقعه از آن رخداد اطلاع یافته و بر شهادت او گواهی میدهد. کسی که خودش گواه واقعه بوده است و بر آن شهادت میدهد، شهادتش شهادت اصل و خود وی شاهد اصل و کسی که بر شهادت او نزد حاکم شهادت میدهد، شهادتش شهادت فرع و خود او شاهد فرع نامیده میشود. از آنجا که حضور شاهد اصلی در بسیاری از موارد متعذر میگردد، تبیین و تنقیح این بحث ضروری است. بسیاری از فقیهان، شهادت بر شهادت را با رعایت هفت شرط به عنوان دلیل اثبات دعوی پذیرفتهاند که به اشتراط برخی تصریح کرده و برخی را در ضمن عباراتشان بیان کردهاند. اما از نگاه این تحقیق، دلیل قانع کنندهای برای اشتراط شرط اول، دوم، پنجم، ششم و هفتم، از سوی فقها ارائه نشده است؛ از این رو این شروط قابل نقد است و غیر لازم به نظر میرسد. همچنین ادله مشهور در رابطه با اثبات عدم مقبولیت شهادت بر شهادتِ شهود فرع که اصطلاحاً به آن شهادت ثالثه میگویند نیز نارسا و قاصر است و اعتبار شهادت سوم قابل دفاع میباشد.
